Billenknijper Harry Intifada van Bommel verlaat fractie Socialistische Partij

In de NRC van gisteren staat te lezen: Van Bommel verlaat SP-fractie in Tweede Kamer. Een van de langst zittende Tweede Kamerleden vertrekt. Hij wil politici en partijen in „opkomende democratieën” gaan begeleiden. Als hij namens de SP in een volgend kabinet minister van Buitenlandse Zaken kan worden, is hij zo terug. (……) In 2007 raakte Van Bommel in opspraak door een klacht van een ambassademedewerker in Jordanië: zij vond dat ze door Van Bommel was lastiggevallen, hij bood zijn excuus aan. Afgelopen voorjaar was er een ex-militair die met een aanklacht tegen Van Bommel kwam: het Kamerlid zou in Paramaribo de vrouw van de ex-militair hebben aangerand. Van Bommel deed daarna zelf aangifte tegen de man wegens smaad en laster. Van Bommel voerde in 2005 fel campagne tegen de EU-grondwet en afgelopen voorjaar opnieuw tegen het EU-verdrag met Oekraïne. Begin dit jaar zei Van Bommel dat het zijn droom was om minister van Buitenlandse Zaken te worden. „Daar blijf ik voor beschikbaar.”

Hitsige Van Bommel kwam internationaal negatief in het nieuws toen hij in 2009 als Nederlands kamerlid meestrompelde in een anti-Israëldemonstratie en als een eendimensionale puber “Intifada, Intifada, Palestina vrij” liep te blaten. Fractievoorzitter Agnes Kant, over haantjegedrag in de politiek gesproken, tikte Van Bommel op de vingers en glibberige Harry verdedigde zich dat hij slechts op had willen roepen tot geweldloos verzet. Leuk gevonden van Harry. De letterlijke vertaling van het Arabische woord intifada is opstand. Laten die Palestijnse intifada’s iedere keer gewelddadige opstanden zijn geweest. Volgens Harry liep hij dus in de anti-Israëldemonstratie mee om de Palestijnen op te roepen tot geweldloos verzet. En gij gelooft dat! Wat is die man toch een paling in een emmer snot. Dat was hij in 2009 en hij is dat in 2016 nog steeds.

Toen een slimme grappenmaker subsidiegeld wist te bemachtigen om pleerollen te laten bedrukken met teksten tegen het associatieverdrag met Oekraïne stond geile Harry weer vooraan te schreeuwen dat hij die rollen op zou gaan hangen op de plees van de Tweede Kamer. Kwam het daarvan? Welnee, natuurlijk niet. Harry blaft wel, maar bijt niet. Te laf.

Nu laat hij bij zijn aanstaande vertrek weten dat hij in een nieuw kabinet best minister van buitenlandse zaken wil worden. Denkt hij werkelijk daar enige kans op te maken?

Misschien dat Harry’s geheugen langzaam aan minder wordt, hij is inmiddels de 55 gepasseerd, maar hij kan er op rekenen dat zijn bemoeienis met buitenlandse politiek in die anti-Israëldemonstratie door meerdere partijen, inclusief Israël, nog niet vergeten is. Zal hij Europees geaccepteerd worden na zijn demonstraties tegen het associatieverdrag met Oekraïne en zijn verzet tegen de Europese ‘grondwet’? Hij kan dan wel het langst zittende kamerlid zijn, maar van internationale politiek en het internationale politieke geheugen heeft hij absoluut geen sjoege. Minister van buitenlandse zaken, hoe bedenkt die naïeveling het.

De anti-democraat loopt schaamteloos publiekelijk te solliciteren naar een rol bij het ondersteunen van opkomende democratieën. Bij een dergelijke sollicitatie hoort een standaard afwijsbrief: “U voldoet niet aan de functie-eisen”.

De man heeft al moeite genoeg zijn weg te vinden in een traditionele democratie als de Nederlandse, laat staan dat hij nieuwe democratieën aan de hand kan nemen.

Om Henk Spaan te citeren: “VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK OOK MEE!”

H.A.F.M.O. Hoek, politiek commentator Meditatione Ignis

Wachtgeldpopulisme

Je moet er niet aan denken dat regeringen en parlementen tientallen jaren in dezelfde combinatie actief zijn. Laat die ellende maar beperkt blijven tot Cuba, Zimbabwe en Rusland.

Basis van democratie is, dat er regelmatig een stoelendans plaatsvindt met wisselingen van de wacht.

Gebeurt dat niet dan schort er wat aan het democratisch proces.

Die wisselingen van de wacht gaan gepaard met maatschappelijke onzekerheid voor hen die in de politiek acteren. Er is daarom een regeling die een bepaalde tijd continuïteit van inkomen garandeert na afloop van de politieke carrière: de wachtgeldregeling.

Zou dat wachtgeld niet bestaan, dan zouden gekwalificeerde mensen het niet in hun hoofd halen de politiek in te gaan en zouden in het parlement alleen nog maatschappelijk kanslozen als Harry Intifada Van Bommel, gefrustreerde fractieverlaters als Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk, en slordigen als Henk Krol zitten.

Bij iedere financiële vangnetregeling bestaat de kans op misbruik. Luister maar naar graaiende, belastingontwijkende werkgeversvoorzitter Hans de Boer en zijn klacht over labbekakken in de bijstand.

Hoewel het gemene volk tandenknarsend kijkt naar de wachtgeldregeling voor ex-politici, zijn mij geen voorbeelden bekend van misbruik, met uitzondering van D’66 kamerlid Wassila Hachchi.

De stunt die mevrouw Hachchi uithaalde is uniek. Deze parasiet had geen zin meer in de Tweede Kamer en koos voor onbezoldigd foldertjes uitdelen voor Hillary Clinton in de Verenigde Staten. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn van de wachtgeldregeling. Dat kamerleden wachtgeld krijgen wanneer ze bij verkiezingen buiten de boot vallen is verdedigbaar, maar halverwege de rit geheel vrijwillig de pijp aan Maarten geven en dan de wachtgeldmunten in je gretige klauwtje laten vallen, is van geen kant verdedigbaar.

Echt verbaasd ben ik natuurlijk niet. Ging de fractievoorzitter van Wassila Hachchi niet gratis in het privévliegtuig van een vriendje naar de Oekraïne om het Nederlandse kiezersvolk te overtuigen dat we vóór het associatieverdrag tussen de EU en Oekraïne moesten stemmen? Een vergeefse tocht, want de uitslag van het referendum was overtuigend NEE. Ik stemde voornamelijk NEE vanwege die actie van Pechtold en vanwege de belastingontwijking door miljardair en president van Oekraïne Porosjenko.

Het was natuurlijk geen toeval dat het vriendje van Pechtold zakelijke belangen heeft in Oekraïne. Pechtold ‘vergat’ deze gesponsorde vlucht te melden. Hij had het te druk. Zo zie je maar: het verschil tussen Jos van Rey van de VVD die nu voor de rechter staat wegens corruptie en Alexander Pechtold is niet groot.

Ook dat verbaast niet: Pechtold komt immers uit de wereld van kunstveilingen. Wat in die wereld aan gerotzooid wordt is als in een spannende thriller te lezen in Peter Watson’s Sotheby’s, the inside story. Een aanrader voor iedereen die het karakter van Pechtold beter wil begrijpen.

Terug naar het wachtgeld..

Alle anti-wachtgeldpopulisten kropen sinds het misbruik door Wassila Hachchi uit hun holen om te fulmineren tegen de wachtgeldregeling. Ten onrechte. Liever wachtgeld betalen aan Hachchi dan het risico dat het parlement en de regering toevluchtsoord worden voor verliezers.

Eén Harry van Bommel in ons parlement is al meer dan genoeg.

Hans A. F.M.O. Hoek, politiek commentator